Zinku (Zn) është një nga elementët gjurmë më të rëndësishëm në ushqimin e kafshëve, i nevojshëm për funksionimin e saktë të mbi 300 sistemeve enzimatike që rregullojnë metabolizmin, rritjen dhe mbrojtjen imunitare. Ai luan një rol qendror në sintezën e proteinave, ndarjen e qelizave dhe riparimin e indeve, duke e bërë thelbësor për rritjen dhe riprodhimin e bagëtisë.
Zinku kontribuon drejtpërdrejt në formimin e keratinës dhe kolagjenit, proteina strukturore që ruajnë integritetin e copës, elasticitetin e lëkurës dhe cilësinë e leshit apo flokëve. Mungesat e zinkut shpesh shkaktojnë parakeratozë (lëkurë e trashur), gjendje të dobët të leshit dhe deformime të copës, gjë që mund të ulë lëvizshmërinë dhe produktivitetin.
Në sistemin imunitar, zinku është jetik për aktivitetin e qelizave të bardha të gjakut dhe prodhimin e antitrupave, duke rritur aftësinë e kafshës për t’u mbrojtur nga infeksionet dhe për t’u rikuperuar nga sëmundjet. Ai vepron gjithashtu si kofaktor për enzimat antioksiduese, si superoksid dismutaza, të cilat mbrojnë qelizat nga stresi oksidativ dhe inflamacioni.
Në sistemin tretës, zinku mbështet ruajtjen e barrierave epiteliale në zorrë, duke përmirësuar absorbimin e nutrientëve dhe shëndetin e zorrëve. Ai gjithashtu ndikon në metabolizmin e hormoneve dhe aktivizimin e enzimave, duke ndikuar në efikasitetin riprodhues dhe shndërrimin e ushqimit.
Për shkak se zinku nuk ruhet në sasi të mëdha në trup, një furnizim i vazhdueshëm përmes ushqimit ose blloqeve minerale është i domosdoshëm. Shtimi me burime të bio-disponueshme zinku—si sulfati i zinkut ose chelate të zinkut—siguron absorbim dhe shfrytëzim të qëndrueshëm, veçanërisht gjatë periudhave të rritjes së shpejtë, laktacionit ose stresit.
Në përmbledhje, zinku është i domosdoshëm për performancë optimale, duke mbështetur rritjen, fertilitetin, kompetencën imunitare dhe shëndetin strukturor në të gjitha klasat e bagëtisë. Mbajtja e niveleve adekuate të zinkut është themeli i një ushqimi të efektshëm dhe bazuar në shkencë për kafshët.
