Ο Ψευδάργυρος (Zn) αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα ιχνοστοιχεία στη διατροφή των ζώων, καθώς είναι απαραίτητος για τη σωστή λειτουργία περισσότερων από 300 ενζυμικών συστημάτων που ρυθμίζουν τον μεταβολισμό, την ανάπτυξη και την άμυνα του οργανισμού. Παίζει καίριο ρόλο στη σύνθεση πρωτεϊνών, τη διαίρεση των κυττάρων και την αναγέννηση των ιστών, καθιστώντας τον ουσιώδη για την ανάπτυξη και αναπαραγωγή των ζώων.
Ο ψευδάργυρος συμβάλλει άμεσα στον σχηματισμό της κερατίνης και του κολλαγόνου, δομικών πρωτεϊνών που διατηρούν την ακεραιότητα των οπλών, την ελαστικότητα του δέρματος και την ποιότητα του τριχώματος/μαλλιού. Η έλλειψή του συχνά οδηγεί σε παρακεράτωση (πάχυνση του δέρματος), κακή ποιότητα τριχώματος και παραμορφώσεις των οπλών, προβλήματα που μειώνουν την κινητικότητα και την παραγωγικότητα.
Στο ανοσοποιητικό σύστημα, ο ψευδάργυρος είναι καθοριστικός για τη δραστηριότητα των λευκών αιμοσφαιρίων και την παραγωγή αντισωμάτων, ενισχύοντας την ικανότητα του ζώου να αντιστέκεται στις λοιμώξεις και να αναρρώνει ταχύτερα. Λειτουργεί επίσης ως συνένζυμο αντιοξειδωτικών μηχανισμών, όπως η υπεροξειδική δισμουτάση, προστατεύοντας τα κύτταρα από οξειδωτικό στρες και φλεγμονές.
Στο πεπτικό σύστημα, ο ψευδάργυρος ενισχύει τη σταθερότητα και υγεία του εντερικού επιθηλίου, υποστηρίζοντας καλύτερη απορρόφηση θρεπτικών συστατικών και υγιή λειτουργία του εντέρου. Παράλληλα συμμετέχει στον μεταβολισμό ορμονών και την ενεργοποίηση ενζύμων, επηρεάζοντας θετικά την αναπαραγωγική απόδοση και την αξιοποίηση της τροφής.
Επειδή ο ψευδάργυρος δεν αποθηκεύεται σε μεγάλες ποσότητες στον οργανισμό, είναι απαραίτητη η συνεχής πρόσληψή του μέσω της τροφής. Η συμπλήρωση με υψηλής βιοδιαθεσιμότητας μορφές ψευδαργύρου—όπως θειικός ψευδάργυρος ή χηλικά σύμπλοκα—εξασφαλίζει σταθερή απορρόφηση, ιδιαίτερα σε περιόδους ταχείας ανάπτυξης, γαλουχίας ή στρες.
Συνολικά, ο ψευδάργυρος είναι αναντικατάστατος για τη βέλτιστη απόδοση, καθώς υποστηρίζει την ανάπτυξη, γονιμότητα, ανοσολογική λειτουργία και τη δομική υγεία όλων των παραγωγικών ζώων. Η διατήρηση επαρκών επιπέδων ψευδαργύρου αποτελεί βασικό πυλώνα μιας σύγχρονης, επιστημονικά τεκμηριωμένης διατροφής.